In Bunde regelt Anneke niet alleen de broodjes maar ook de facturen

Anneke Janssen was als kind al meermaals op het terrein van de scouting in Bunde te vinden. Als lid van de scouting, maar ook bij het Kindervakantiewerk. Als twintiger werd ze onderdeel van de leiding van de vereniging en ondertussen beheert ze al twee jaar de financiën als penningmeester. Nu de kindervakantiewerkweek weer voor de deur staat is het alle hens aan dek.

https://youtu.be/zXCL7DF1iuo

Het zijn drukke tijden voor de 33-jarige vrijwilliger uit Bunde. Normaal gesproken werkt ze in de gehandicaptenzorg, maar voor deze week maakt ze ieder jaar opnieuw tijd. Zaterdagochtend komt Anneke het terrein opgelopen. Haar medevrijwilligers zijn bezig met het opzetten van de tenten voor de komende week.

Begin
We staan onder een witte partytent op het dorre grasveld op het terrein van scouting Bunde wanneer ze begint te vertellen over hoe ze ooit bij Kindervakantiewerk terechtkwam. Ze bekent dat ze als kind niet vaak bij de kindervakantiewerkweek aanwezig is geweest: "Hoogstens twee keer", vertelt ze. Later, toen ze een jaar of 18 was, is ze weer teruggekeerd als begeleider.

Haar mooiste herinnering was bij het 25-jarig jubileum feest van KVW in Bunde. Het thema van dat jaar was ridders en kastelen. De vereniging had besloten het braakliggende grasveld om te toveren naar middeleeuwse stijl. "Er waren echte paarden en ridders die wedstrijden deden, dat was echt geweldig", memoreert Janssen met een lach op haar gezicht.

Organisatie
Achter haar komt René Nijpels aangelopen, de voorzitter en organisator van dit geheel, al wil hij dat zelf niet zo noemen: "Uiteindelijk doen we dit met een groot aantal vrijwilligers". Nijpels vertelt enthousiast over het programma wat bestaat uit spooktochten, creatieve avonden en verrassingsdagen. "Maar ik kan er niet alles over vertellen", zegt Nijpels. "Het moet wel een verrassing blijven voor de kinderen."

Het Podium
Anneke staat ondertussen te kijken naar het podium dat verderop opgebouwd wordt. René Nijpels vertelt ons over het podium dat vorig jaar werd aangeschaft. Anders moesten ze het ieder jaar opnieuw inhuren. "Het is even uitzoeken hoe het allemaal in elkaar geschoven moet worden, maar het zal ons lukken. Zo meteen komt de oud-eigenaar van het podium. Die kan ons er ook mee helpen."

Facturen
Ondertussen staan we bij de container met materiaal die is aangeschaft door de vereniging. Wanneer de vraag wordt gesteld of ze het leuk vindt om naast de kinderen nu ook verantwoordelijk te zijn voor de facturen antwoordt ze lachend: "Wij als bestuur vinden: als de kinderen en leiders het leuk hebben is het voor ons al een geslaagde week."

Later zitten we weer onder de witte partytent, uitkijkend over het terrein. Ineens staat Anneke op en loopt ze weg, enkele minuten later komt ze terug met een schaal broodjes: "Jongens, er zijn broodjes!", schreeuwt ze over het terrein. Mensen leggen mondjesmaat het werk neer en voegen zich bij Anneke. "Kunnen we weer even vooruit", roept een van de mannen. Anneke lacht, maar is stil. De week staat op het punt van beginnen, maar is ook zo weer voorbij.